/home/Śpiechu->Blog

Kilka dni temu miała miej­sce premiera najnow­szego wyda­nia Ubuntu w wersji 7.04. Dotych­cza­sową wersję można było uaktu­al­nić, bądź też ściągnąć obraz płyty ISO i samemu nagrać. Czasem się zdarza, że podczas insta­la­cji wyrzuca błędy, że mu płyta nie pasuje itp. Jak się tego ustrzec? Czytać!

Obrazy ISO można ściągać zazwy­czaj poprzez serwery FTP (ang. File Trans­fer Proto­col). Ja ściąga­łem Ubuntu poprzez serwer task. Proto­kół FTP zapro­jek­to­wano do prze­syłu dużych plików. Spra­wuje się on całkiem nieźle, ale jednak czasem (naprawdę bardzo rzadko) zdarza się, że wystąpi mini­malne prze­kła­ma­nie w ściągnię­tych danych. Efek­tem tego jest uszko­dze­nie jakie­goś pliku — co wycho­dzi dopiero podczas instalacji.

Żeby ustrzec się przed tym wymy­ślono coś takiego jak sumy kontro­lne. Każdy plik można poddać licze­niu sum kontro­l­nych. Mają one postać dosyć długiego, z pozoru „przy­pad­ko­wego” ciągu liter i cyfr. Jeśli chociaż 1 bit jest niepra­wi­dłowy, to suma kontro­lna wyjdzie inna.

Istnieje wiele algo­ryt­mów licze­nia sum kontro­l­nych. Najczęst­szy algo­rytm to MD5. Czasem wyko­rzy­stuje się SHA1. Na serwe­rach FTP udostęp­nia­ją­cych pliki obra­zów płyt ISO zawsze (prawie zawsze? ) jest taki mały plik o nazwie MD5SUMS. Jest to plik tekstowy, w którym zapi­sano poprawne sumy kontro­lne poszcze­gól­nych plików ISO możli­wych do ściągnię­cia. Cała zabawa polega na porów­na­niu sumy kontro­l­nej naszego ściągnię­tego pliku z sumą widoczną w pliku MD5SUMS. Dzięki temu mamy pewność, że plik jest właści­wie ściągnięty. Jak więc poli­czyć sumy kontrolne?

Jeżeli ściągamy plik ISO w Linuk­sie poli­cze­nie sumy kontro­l­nej jest dosyć proste. Spro­wa­dza się do wpisa­nia nastę­pu­ją­cej komendy w terminalu:

md5sum nazwapliku.iso

Ciąg lite­rek i cyfe­rek porów­nu­jemy z odpo­wied­nim wpisem w pliku MD5SUMS i tyle. Jeżeli każda się zgadza, to wtedy mamy 100% pewność, że plik ściągnięty jest popraw­nie. Trochę gorzej jest, gdy ściągamy plik ISO w Window­sie. Ja używam do licze­nia sum wtyczki Check­sum do Total Comman­dera. Szybka instruk­cja obsługi insta­la­cji wtyczki:

1. Ściągnięty plik wtyczki wcx_checksum.zip rozkom­pre­so­wu­jemy Total Commanderem.
2. Plik checksum.wcx wrzu­camy do kata­logu plugins w Total Comman­de­rze (zazwy­czaj jest to c:\Program Files\totalcmd\plugins).
3. Wcho­dzimy w menu Konfi­gu­ra­cja -> Usta­wie­nia Główne -> Wtyczki -> Konfi­gu­ruj (w polu Wtyczki packera (.WCX)). Jeśli ktoś ma angiel­ską wersję to albo zain­sta­lo­wać spolsz­cze­nie albo sobie tłuma­czyć
4. W prawym górnym rogu w liście rozwi­ja­nej wpisu­jemy md5 , potem naci­skamy Nowy i wyszu­ku­jemy plik checksum.wcx. Dajemy OK.
5. Robimy tą samą opera­cję wpisu­jąc sha1 (tak na wszelki wypa­dek, gdyby potrzeba było liczyć sumy sha1).

Jak się tego teraz używa? Najeż­dżamy na plik ISO, dajemy Pliki -> Spakuj… i tutaj jako paker wybie­ramy z listy rozwi­ja­nej md5. Dajemy OK i czekamy chwile. Utwo­rzony zostaje plik tekstowy z rozsze­rze­niem .md5 (lub .sha1), którego zawar­to­ścią  (klawisz F3) jest właśnie suma kontrolna.

Gdy sumy kontro­lne są spraw­dzone i prawi­dłowe, można przy­stą­pić do nagry­wa­nia na płytę. Jeżeli nie, to pozo­staje na wszelki wypa­dek poli­czyć sumy jesz­cze raz, a potem pozo­staje niestety tylko na nowo ściągnąć plik ISO.

Płyty booto­walne (czyli urucha­miane przy star­cie kompu­tera) muszą być nagry­wane małą pręd­ko­ścią. Płyta czasem nie chce star­to­wać właśnie dlatego, że była nagrana dużą pręd­ko­ścią zapisu. Ja nagry­wam zawsze 4x. Ważne jesz­cze jest, żeby po nagra­niu została prze­pro­wa­dzona wery­fi­ka­cja zapisu. Znowu w Linuk­sie jest prost­sza sprawa. Przy wybo­rze rodzaju płyty w K3B można sobie zazna­czyć Verify writ­ten data. W Nero na Window­sie nie ma takiej opcji przy nagry­wa­niu bezpo­śred­nio z obrazu ISO (albo mam starą wersję Nero/nie umiem szukać ). Jest za to, gdy nagry­wamy CD typu dane. Wyko­rzy­stu­jemy ten fakt.

Ja używam programu Daemon Tools do wirtu­al­nego monto­wa­nia napę­dów CD/DVD. Za jego pomocą montu­jemy obraz ISO. Program jest po polsku i prosto się go obsłu­guje, więc nie będę tłuma­czył jak to się robi

W Nero dajemy Utwórz dysk z danymi i prze­no­simy całą zawar­tość wirtu­al­nego napędu. Zmie­niamy etykietę (nazwę) płyty na taką, jaka jest w wirtu­al­nym napę­dzie i nagry­wamy pręd­ko­ścią 4x z wery­fi­ka­cją zapisu.

Jeżeli mimo spraw­dze­nia sum kontro­l­nych i wery­fi­ka­cji płyty po nagra­niu nadal nie da się zabootować/zainstalować płyty, to nie wiem gdzie tkwi błąd…

Podobne wpisy:

1. Jak usta­wić lepszą jakość mp3 w Sound Juicer
2. Wtyczka FBC, djvu i jak sobie z tym wszyst­kim radzić pod Ubuntu
3. SubE­dit i podwójne napisy
4. MPlayer i wyświe­tla­nie polskich znaków